Verslag Lentemuseumrit 2012
  
Met de rits van mijn regenpak tot aan mijn kin dicht vertrek ik s�ochtends richting Eerde. Het regent nog een beetje, maar de lucht voorspelt niet veel goeds.
Eenmaal bij de molen zijn de Harrie en Ben, die deze rit organiseren, al druk in de weer. Ook onze voorzitter is er al en natuurlijk de vrijwilligers van de Eerdse Molen.

Nog voor half 10 komen de eerst ge�nteresseerde deelnemers die niet bang zijn voor het slechte weer al het erf van de molen op. Tjeu en Frida verzorgen wederom de inschrijvingen, dus dat loop uiteraard gesmeerd.
Ben trakteerde de deelnemers op persoonlijke titel met koffie en koek en na dit warme onthaal beginnen de meesten aan hun tocht door de molen.
Bovenin de molen vertelt de molenaar en enkele vrijwilligers alles over deze pas gerestaureerde molen. Over het type hout van de tandwielen, over de aandrijving, over de rem, over de graanbak van de molenaar en ga zo door. Het is prachtig om ook maar een klein deel van dit prachtige stukje historische techniek mee te krijgen, en al helemaal als het zo gepassioneerd wordt gebracht door de vrijwilligers.
Bij de restauratie van de molen is veel aandacht besteed aan de historie. Zo zijn de stukken hout die hergebruikt konden worden ook echt hergebruikt. Ook aan het oorlogsverleden van de molen is aandacht geschonken. De molen speelde namelijk een rol in de verdediging van de corridor, onderdeel van operatie market garden in 1944.

Om circa 11uur is het tijd om te vertrekken, maar de regen valt met bakken uit de lucht. Ondanks dit slechte weer hebben we toch een mooie opkomst, veelal auto�s en een legervoertuig maar ook enkele motoren en bromfietsen die dapper de regen trotseren, petje af. Ook enkele leden die niet in de gelegenheid waren om mee te rijden waren toch komen opdagen bij de Eerdse molen. Het was dus ondanks het weer een gezellig samenkomen.
De regen werd even iets minder dus de voertuigen kwamen in beweging. Nog geen 200 meter onderweg stopte het echter weer met zachtjes regenen en kwam het wederom met bakken uit de lucht, even doorbijten op mijn Batavus dus. Dat werd niet lang daarna beloond want binnen enkele minuten stopte het zowaar met regenen. Sterker nog, het bleef de hele route door het Brabantse landschap droog! De rit door de omgeving was mooi en de temperatuur aangenaam.
In Olidiapeel had men bedacht dat de schapen ook wel eens een plekje op de weg verdienden in de vorm van een schapendag. De organisatie had dit echter gemist dus er moest een kleine omleiding gevolgd worden om de route weer op te pakken. Gelukkig hebben alle deelnemers (die ik gesproken heb) na enig puzzelen de weg kunnen vinden om zo uiteindelijk bij Joop in Vorstenbosch te arriveren.

Bij Joop werden we hartelijk ontvangen. De deelnemers genoten van een lekker bakje koffie en Joop bereidde de broodjes frikadel en kroket met liefde en een frietpan.
Eenmaal bijgekomen van de rit nam ik eens goed te tijd om rond te kijken in zijn prachtige museum. Er staan verbluffend veel prachtige motoren, veelal klassieke Amerikaanse motoren. Heel het museum is overigens tot in detail klassiek Amerikaans ingericht. Vanaf het moment dat je door de deuropening stapt is voel je de sfeer. Om het af te maken verzorgt een klassieke Seeburg de muziek die bij deze tijd hoort.
Nadat de deelnemers de tijd hadden genomen werd er nog nagepraat over de dag. Hier was dan ook ruim de tijd voor, een van de belangrijke punten van de nieuwe opzet van de lentemuseumrit. Van verschillende deelnemers hoorde ik positieve reacties en complimenten over de lentemuseumrit. Deze wil ik bij deze dan ook graag doorzetten naar de organisatie van de rit. Harrie en Ben, bedankt. De vrijwilligers van de Eerdse Molen en natuurlijk Joop ook hartelijk bedankt voor deze geslaagde eerste Lentemuseumrit.

Zo zie je maar, je hoeft niet per s� stralend weer en meer dan 100 deelnemers te hebben om een geslaagde gezellige oldtimerdag te beleven.

Hans



Vorige pagina