Op bezoek bij...... Piet van Kasteren.
  
Met onze serie op bezoek bij …… hoeven we deze keer niet ver van huis.
Omstreeks 18.45 uur bel ik bij Rien aan omdat we een afspraak hebben in
De Vossenberg” in Schijndel.
Een beetje achteraf maar al weer sinds jaren ligt er een harde weg naar het huis van bewoner Piet van Kasteren. Het huis dat ook goed bekend is bij vrienden , familieleden en oldtimerliefhebbers niet in het minst omdat Piet naast zijn verzameling Zundapp motoren en een legervoertuig ook een werkplaats heeft met draaibank en gereedschap en andere machines om te kunnen repareren en restaureren.
Om klokslag 7 uur bellen we aan de voordeur,waar Piet verbaasd open doet. niet omdat hij ons niet verwacht maar zoals hij zelf zegt”hier kumt eigelijk alles achterum”.Als we door de gang naar de woonkamer lopen komen we al meteen de eerste Zundapp tegen een 250cc type S uit 1950 legt Piet uit. Hij staat mooi te blinken en Piet is er behoorlijk trots op. Op de vensterbank liggen een stuk of 10 motorpetjes met daartussen steeds een carburateur. Ik heb graag wat onderdelen in voorraad zegt Piet .Eigenlijk heb ik voor iedere motor wel een reserve carburateur en ontsteking en nog wat meer delen liggen. Om een en ander te verduidelijken maakt Piet links en rechts kasten open die vol staan met doosjes met bezinekranen ,pakkingen, bouten en moeren en wat al niet meer. Als ik op een beurs iets van Zundapp tegen kom koop ik het meestal meteen al worden de onderdelen wel steeds duurder. Ze vragen zonder met de ogen te knipperen 100€ voor een carburateur en dan moet je goed opletten dat die niet helemaal versleten is. Trouwens restaureren is toch een heel dure liefhebberij geworden als je het tenminste goed wilt doen. Ik heb al mijn motoren helemaal voor mezelf gerestaureerd en niet voor de verkoop.
We hebben net plaats genomen als broer Albert binnen komt en voor we het weten zitten we in een druk gesprek over oldtimers met natuurlijk als boventoon de Zundapp,s van Piet.
Het is bij mij al heel vroeg begonnen niet met een Zundapp maar met een DKW 98cc motortje. IK ging met twee vrienden van mij uit in Rosmalen. Zij reden op nieuwe brommers en ik op het DKW-tje . Het ding was niet vooruit te branden liep ongeveer 65 a 70 kilometer per uur.Ik had geen schijn van kans met mijn DKW en werd ook behoorlijk voor de gek gehouden. Met geld van mezelf en van wat ik bij geleend had van mijn vader kocht ik bij Sjef Schuurmans in Den Dungen een 350 cc Royal Enfield. Hiermee was ik natuurlijk heer en meester bij mijn vrienden en de meisjes. Het duurde echter niet erg lang want al na twee weken liep hij niet meer. De kleppen waren kapot en we konden weer aan het sleutelen. Broer Ad eveneens oldtimerliefhebber en eigenaar van een BMW R26 is net binnen gekomen en knikt beamend als Piet zijn verhaal verteld.” We waren zowat altijd aan het sleutelen aan die Royal Enfield maar we konden de kleppen er niet zo vlug inzetten of onze Piet had ze er weer uitliggen” verteld hij. Inderdaad zegt Piet als laatste redmiddel hebben we toen Norton kleppen gemonteerd. Sjef Schuurmans beweerde dat die niet kapot konden gaan maar ik heb het tegendeel bewezen. Op een geven moment was ik het beu en heb de motor naar een sloper gebracht want ik kon er niets meer mee.
Vol goede moed kocht ik weer een DKW nu een 200cc en ik was er wel blij mee. De eerste keer liep hij prima en daarna liep hij steeds vast. Ik had de motor in Schijndel gekocht van een zekere Waals. Toen ik bij hem aanklopte vanwege de vastlopers zij hij.”Op iedere tank een eierdopje wonderolie waar ze pannenkoeken in bakken” en hij blijft heel.
Waals had inderdaad gelijk hij liep niet meer vast maar stonk wel een uur tegen de wind in en s-avonds kon je nog ruiken waar ik s-morgens gereden had. Enkele maanden later werd ik gebeld door een DKW liefhebber die vroeg of ik mijn machine niet wilde ruilen tegen een 250cc zijklepper BSA. Wegens het succes met de wonderolie hoefde ik daar niet lang over na te denken en we deden snel zaken. Och-arm ik had beter moeten weten want ook deze BSA had makken. De koppakkingen vlogen rond mijn oren en sleutelen was geen hobby meer maar pure noodzaak. Als laatste redmiddel heb ik toen een roodkoperen pakking van 3 mm dik laten maken maar Ook die hield het niet lang uit . Inmiddels was ik getrouwd en besloot ik een nieuwe motor te kopen . Al onze spaarcenten gingen eraan maar er stond wel een fonkelnieuwe Zundapp 250 trophy op de stoep. Toen daarna de eerste “kleine ” kwam kon hij na een paar jaar mee op de motor tussen Sjaan ,mijn vrouw, en mij in Zo met z,n drie-en gingen we op de motor overal naar toe. De Zundapp gaf geen klap verkeerd en ik was een zeer tevreden man. Toen echter de tweede geboren was moest ik de Zundapp met pijn in het hart verkopen omdat met vieren op een motor wel erg veel is. Ik heb toen een kevertje gekocht waar we met de hele familie in rondreden. Helaas in 1970 kreeg ik met de auto een zwaar ongeval in Belgie waarbij Sjaan een dwarslaesie aan overhield. Het was echt een ramp. Ons hele leven is er door veranderd,ook voor de kinderen,Mijn eerste taak was het nu voor haar en de kinderen te zorgen. Het was in het begin ziekenhuis in en uit .Toen ze eenmaal weer thuis was heb ik een Volkswagen busje gekocht zo dat ik met Sjaan en de kinderen toch ergens naar toe kon. Zo hebben we nog een aantal heel goede jaren gehad. Helaas na een jaar of 10 had zo zoveel verzorging nodig dat dit thuis niet meer te doen was en ging ze naar het verzorgingstehuis in Wijbosch maar kon ik ze zo nu en dan toch nog een met de bus meenemen. Deze bus had ik in onderhoud bij een man in Sprang Capelle. Deze had ook een paar Jeeps staan en daar heb ik er een van gekocht voor de hobby. Ik kon er zo nu en dan mee de hei in en had veel plezier aan het ding .Ik gebruikte hem trouwens ook vaak voor boodschappen en het bezoek aan het verzorgingstehuis .Wat jaren later heb ik er nog eentje bij gekocht. Met deze Nekaf stond ik zo nu en dan op de clubstand van de HW&VC en reed er natuurlijk ook ritten mee.In mijn binnenste had ik toch ook weer graag een motor.Op een gegeven moment werd ik door iemand,ik weet niet meer precies wie, op het spoor gezet van een Zundapp . Ene Janus van Uden zou er eentje in de schuur hebben staan die half gerestaureerd was maar bij gebrek aan onderdelen was hij gestopt. Ik ging naar hem toen en kocht de motor voor 2300 gulden net zoveel als ik 20 jaar eerder voor een splinternieuwe betaald had.
Voor de ontbrekende onderdelen ben ik de oldtimerbeurzen afgegaan en na een jaar had ik alles bij elkaar zodat ik hem helemaal af kon maken. Ik was er geweldig mee in mijn nopjes .De motor liep lekker en ik had weer helemaal mijn Zundapp gevoel terug, Zundapp was mijn eerste echte motorliefde en die had ik nu terug. Nadat mijn vrouw was overleden stortte ik mij helemaal op mijn oldtimer hobby. Met mijn broers en met Bep Aldenhove gingen we beurzen ,shows en ritten af.
Op een dag stond in“De Vondst ” een Zundapp 200 cc te koop .Volgens de advertentie was hij voor 95% compleet. We konden de motor niet starten om er geen Crankspie voor de kickstarter was. We geloofden de verkoper op zijn blauwe ogen en mooi verhaal en gingen met de motor naar huis.
Daar bleek na grondige inspectie Dat heel het binnenwerk weg was. Geen versnellingsbak,krukas zuiger niets van dat alles. Ik heb het verlies maar genomen want terug gaan naar die kerel die me dat flikte was geen optie Hij was een halve meter groter als ik en klappen erbij daar had ik ook niet zoveel zin in.
Via, toen nog Jeanette Davids , thans Jean, heb ik voor heel veel geld het blok compleet kunnen maken. Omdat ik er al zoveel aan gespendeerd had heb ik ook maar meteen het chroom werk tank etc onder handen genomen. Ook deze motor heb ik nog in mijn verzameling ,hij heeft voor een tweetakt een fortuin gekost.
Ik heb bij mij binnen een kamer ingericht waar ik de motoren bewaar. Het is voor mij een klein museumpje waar ik veel tijd in doorbreng. Alleen kijken gaat ook snel vervelen en ging ik dus opzoek naar een ander project. Dat vond ik in België in de vorm van een 200 cc Swingarm Zundapp.
Daar mankeerde ook het een en ander aan maar ik heb hem in een jaar tijd weer helemaal origineel met kenteken en prima lopend gemaakt.
Zo ben ik weer door gegaan met het volgende project een Zundapp Norma en nog een Elastic. Momenteel heb ik er 8 in huis staan Allemaal Zundapps die 100% in orde zijn,allemaal met kenteken. Je kunt er zo op wegrijden.
Samen met mijn broer Ad ben ik al zeker 10 jaar lid bij de Oldtimerclub hier in Schijndel. Ik heb het daar prima naar mijn zin. Er wordt voor de liefhebbers van alles georganiseerd en omdat ik veel vrije tijd heb ga ik daar dan ook vaak naar toen. Meestal samen met Ad mijn broer die fanatiek oldtimerliefhebber is. Ad knikt beamend en zegt :' Ik ben weer meer bezig met een andere merken . Ik heb een BMW R 26 maar ook twee Puch dubbelzuigers een 175cc en een 250CC. Die BMW heb ik overigens van een Politieman in Berlicum gekocht. Samen met een vriend reed ik eens met die motor in een politiecontrole mijn vriend had geen rijbewijs en we dachten daar gaan we. Maar die agent herkende mijn motor we spraken er wat over en zonder controle konden we verder.
De 175cc type vs kocht ik bij toeval. Samen met onze Piet waren we in Echt naar een Zundapp gaan kijken , die viel echter zo tegen dat we onverrichter zaken naar huis terug keerden Onderweg vertelde Piet wist hij in Reek nog een Puchje te staan. We zijn er toen naar toe gereden. De Puch was er inderdaad nog. Hij was helemaal gerestaureerd en zag er uit als een plaatje. Ik was meteen verkocht. De eigenaar vroeg 35oo gulden. Dat vond ik eigenlijk te duur dus gingen we naar huis terug. S’-nachts lag ik van de Puch te dromen.
Onze Piet zei s’-anderdaags koop hem nou straks is ie weg. Ik heb die man dus gebeld en nog diezelfde dag zijn we hem op gaan halen. Enkele jaren later zag ik in “De Vondst” een advertentie van een Puch. Je komt ze niet zo veel tegen zeker een 250 cc niet . De Puch was van 1959. Bij de eigenaar gekomen bleek hij echter niet te lopen. De motor had echter goed compressie en vonken deed hij ook. Kwestie van schoonmaken en verse benzine zei onze Piet .Kopen dus. 4500 piek armer en een Puch rijker gingen we weer terug naar de Vossenberg. . Gelukkig bleek onze Piet gelijk te hebben want na schoonmaken en verse benzine liep hij als een tierelier. Als een van de weinige merken heeft Puch een zogenaamd dubbelzuiger systeem .De voorste zuiger is middels een vorkachtige drijfstang aan de achterste gekoppeld. Omdat de zuigers achter elkaar staan wilde de achterste zuiger vanwege te weinig koeling,nog wel eens vastlopen. Maar tegenwoordig met goede mengsmering is dat een stuk beter. De twee Puchs heb ik nu nog, het zijn mooie betrouwbare motoren waar ik zo nu en dan een ritje mee rijd. Verkopen doe ik niets. Geld is maar geld en ik zie liever een mooie oldtimer dan een spaarbankboekje. Ik heb ook nog een Honda Goldwing K1 gehad. Omdat ik hem echter niet meer de baas kan mijn korte benen heb ik die moeten verkopen. Eigelijk is dat wel jammer want zo heel veel eerste type,s goldwing zijn er niet meer.
Albert heeft het verhaal van Ad lachend aangehoord. Je had er ook een zijspan aan kunnen hangen net als ik doelend op zijn Yamaha Zijspan combinatie,daar kun je gewoon op blijven zitten.
Albert heeft overigens ook een oldtimer een MZ .Ze zijn niet zo gewild verteld hij ’t is spul uit het voormalige Oostblok maar lopen doet ie goed. Alleen op dat verrekte kleine zadeltje kan ik niet zitten dus het wordt moeilijk om er ook mee te rijden. Nee ik houd het maar bij mijn zijspan hij is al behoorlijk oud en over een paar jaar vanzelf een oldtimer.
Na de zoveelste bak koffie en na nog veel prachtige verhalen vertrekken we weer richting thuis. We dachten vroeg thuis te zijn maar inmiddels is het wel bijna 11 uur
voor het fotoverslag bij Piet klikt U
hier
Tot op bezoek bij

Rien & Bert



Vorige pagina